Lionel Messi’nin futbolun yaşayan en büyük efsanelerinden biri olduğunu kanıtlamak için Katar’da Dünya Kupası’nı kaldırmasına gerek yoktu. O, Doha gecesinden çok önce kulüp düzeyinde kırılamaz rekorlara imza atmış, Barcelona ile kazanılabilecek her kupayı kaldırmış ve futbol tarihinde eşine rastlanmayan sayıda Ballon d’Or kazanmıştı. Ancak tüm bu küresel başarılar, doğduğu topraklarda uzun süre kabul görmesine yetmedi.
Arjantin halkı, yeşil sahada kusursuz bir sporcudan ziyade kendileri gibi hisseden, halkın öfkesini, isyanını, acısını ve zaferini taşıyan hırçın bir figür arıyordu.
Maradona’nın sokağı ile Messi’nin sessizliği
Uzun yıllar boyunca Arjantinlilerin gözünde Messi, Diego Armando Maradona’nın sahip olduğu kült mertebenin gerisinde kaldı. Maradona; sokak jargonunu konuşan, sistemle çatışmaktan çekinmeyen, haksızlıklara karşı gürleyen asi bir halk figürüydü.
Buna karşılık Messi; sakin, polemiklerden uzak ve yalnızca top koşturan içe dönük tavrıyla Arjantin sokaklarına “yabancı” görünüyordu. Bu durum, “dünyanın en iyi futbolcusu” olmak ile “halkın kahramanı” olmak arasındaki mesafenin yıllarca kapanamamasına yol açtı.
“Baba, ülkende seni neden öldürmek istiyorlar?”
Messi ile Arjantin kamuoyu arasındaki uçurumu en yalın haliyle oğlu Thiago’nun sorusu özetliyordu. Bir radyo mülakatında anısını paylaşan yıldız oyuncu, 2016 yılında internette videoları izleyen 4 yaşındaki oğlunun kendisine dönerek, “Arjantin’de seni neden öldürmek istiyorlar?” diye sorduğunu aktarmıştı.
Arjantin; 2014 Dünya Kupası finalinde Almanya’ya, 2015 ve 2016 Copa América finallerinde ise üst üste Şili’ye boyun eğmişti. Kaçan her şampiyonluğun ardından Maradona kıyaslamaları hortluyor, Messi’nin vatanına olan bağı sorgulanıyordu. 2016’daki hezimetin ardından soyunma odasında gözyaşlarına boğulan yıldız oyuncu, “Elimden geleni yaptım ama olmadı” diyerek milli takımı bıraktığını açıklamış, bu duygusal patlama dönüş yolunun ilk tohumlarını atmıştı.
2019 Copa América: İsyan eden ve ceza alan kaptan
Katalan ekolü Messi’yi bir dünya yıldızı yaptıysa, 2019 Copa América onu Arjantin halkının “öz evladı” haline getiren dönüm noktası oldu. Yarı finalde Brezilya’ya elenmelerinin ardından Messi, alıştığı sessizliğini bozarak Güney Amerika Futbol Konfederasyonu’nu (CONMEBOL) ve turnuva yönetimini doğrudan “yolsuzlukla” suçladı.
Üçüncülük maçında gördüğü kırmızı kartın ardından madalya törenine çıkmayı reddeden Arjantinli kaptan, 3 ay men ve 50 bin dolar para cezası aldı. Arjantinliler ilk kez Messi’nin kendi hakları için böylesine sert ve tavizsiz bir kavgaya girdiğine tanık oldu.
2022 Katar ve kazanılan halk kahramanlığı
2022 Dünya Kupası çeyrek finalindeki Hollanda maçı, sahadaki taktik mücadelenin ötesine geçerek açık bir hesaplaşmaya dönüştü. Louis van Gaal’in maç öncesi kibirli açıklamalarına sahada golle yanıt veren Messi, kulaklarını tıkayarak Juan Román Riquelme’ye selam gönderen meşhur sevincini yaptı.
Karşılaşmanın ardından canlı yayın röportajında Hollandalı golcü Wout Weghorst’a yönelttiği “Ne bakıyorsun aptal, önüne bak!” çıkışı, Arjantin sokaklarında bir slogana dönüştü. Artık sahada sadece dehasıyla büyüleyen bir futbolcu değil, Arjantinlinin sokaktaki hırçın ruhunu taşıyan bir lider vardı.
Hakem kararları ve tartışmalara karşı “Kimin canı yanıyorsa yansın, sahada her şeyi bileğimizin hakkıyla kazandık” diyerek duruşunu perçinleyen Messi, 10 yılı aşkın süren acı ve hayal kırıklığı dolu maratonun sonunda, Arjantin halkının kalbindeki tahtı asla terk etmemek üzere devraldı.
