Arjantinli futbol efsanesi Diego Armando Maradona’nın ölümüne ilişkin süren ceza davasında beklenmedik bir gelişme yaşandı. Mahkemeye delil olarak sunulan böbrek fonksiyon testlerinin Maradona’ya değil, aynı adı taşıyan ve 2015 yılında vefat eden babasına ait olabileceği iddiası üzerine duruşmalar geçici olarak durduruldu.
Maradona’nın Kasım 2020’de geçirdiği beyin ameliyatı sonrası evindeki nekahat döneminde 60 yaşında hayatını kaybetmesiyle ilgili olarak, aralarında doktor ve hemşirelerin de bulunduğu 7 sağlık çalışanı “ihmal sonucu ölüme sebebiyet vermek” suçlamasıyla yargılanıyor.
Savunmadan test sonuçlarına itiraz
Dava sürecinde tanık olarak dinlenen bir nefroloji uzmanı, geçmişte kokain kullanımı öyküsü bulunan Maradona’nın kronik böbrek rahatsızlığı taşıdığını ve sağlık ekibinin her gün düzenli kan testi yapması gerektiğini ifade etti. Uzman, evdeki iki haftalık bakım sürecinde düzenli kan alındığına dair hiçbir kayda rastlanmadığını belirtti.
Bunun üzerine söz alan sanık hemşire Nancy Forlini’nin avukatı Agustin Varela, mahkeme dosyasına giren bazı böbrek tetkiklerinin 2015 yılına ait olduğunu tespit ettiklerini açıkladı. Avukat Varela, Maradona’nın 2015’in büyük bölümünü Dubai’de geçirdiğini hatırlatarak, söz konusu tahlillerin o dönem Arjantin’de yaşayan ve aynı yılın haziran ayında hayatını kaybeden baba Diego Salustiano Maradona’ya ait olduğunu öne sürdü.
Duruşmalar 27 Ağustos’a ertelendi
Mahkeme Başkanı Yargıç Alberto Gaig, bahsi geçen laboratuvar sonuçlarının “Diego Armando Maradona’ya mı yoksa bir başkasına mı ait olduğunun” netleştirilmesi amacıyla duruşmalara 27 Ağustos’a kadar ara verildiğini açıkladı.
Savcılık: “Davanın düşmesine izin vermeyeceğiz”
İddia makamı ise ortaya atılan karışıklık iddiasının davanın temelini sarsmayacağını savunuyor. Başsavcı Patricio Ferrari konuya ilişkin yaptığı açıklamada, savunma makamının davayı düşürme girişimlerinin sonuçsuz kalacağını vurguladı.
Hukuk uzmanları, testlerin babaya ait olduğunun kesinleşmesi halinde, Maradona’nın ölüm koşullarını inceleyen sağlık kurulunun güvenilirliğinin tartışmaya açılabileceğini ve bu durumun sanıklar lehine önemli bir savunma argümanına dönüşebileceğini ifade ediyor.
