Lionel Messi, Arjantin Milli Takımı formasıyla son maçına çıkmadan önce gözyaşlarına hakim olamadı. 6 Ekim Salı akşamı, kendi adını taşıyan tesislerden Monumental Stadyumu’na hareket eden takım otobüsünü binlerce taraftar yol boyunca selamladı. Otobüsün içinde duygusal anlar yaşayan Messi’yi statta 85 binden fazla futbolsever beklerken, çocuk yaşta ayrıldığı memleketi Rosario’da üzerinde devasa bir 10 numara ve “Teşekkürler” yazılı forma asıldı.
Benin karşısında alınan 3-0’lık galibiyetle noktalanan jübile maçında Messi; bir gol ve iki asistle oynayarak milli formaya 208 maç, 126 gol ve kırılması güç rekorlarla veda etti. Ancak 18 Aralık 2022’de Katar’da kazanılan Dünya Kupası ile zirveye çıkan bu büyük sevgi seli, her zaman böyle değildi. Arjantin futbol kamuoyunun Messi ile barışması tam 21 yıllık sancılı bir sürecin ardından gerçekleşti.
“Katalan” yaftası ve marş tartışmaları
Barcelona altyapısına 13 yaşında adım atan Messi, Arjantin’in geleneksel yetenek havuzunun çok uzağında büyüdü. İspanya Futbol Federasyonu yetkililerinin genç yaş kategorilerinden itibaren İspanya adına oynaması için yoğun çaba sarf etmesine rağmen Messi, her defasında Arjantin’i seçti. Hatta 2004 yılında Arjantin Futbol Federasyonu kendisini genç milli takıma çağırmak için resmi yazı gönderdiğinde, adını dahi yanlış yazarak davetiyeye “Leonel Mecci” notunu düşmüştü.
Buna karşın Arjantin kamuoyundaki bir kesim, Messi’nin aidiyetini uzun yıllar sorguladı:
- Milli marş baskısı: Barcelona’daki olağanüstü performansını milli takımda sergileyemediği iddia edilen Messi, seremoni sırasında milli marşı coşkuyla söylememekle ve “soğuk” olmakla suçlandı.
- Maradona kıyaslaması: Diego Armando Maradona’nın sokaklardan gelen asi, kavgacı ve politik liderlik figürüne alışkın olan Arjantinliler, Messi’nin sessiz ve saha içine odaklı yapısını uzun süre kabullenmekte zorlandı; hatta ona alaycı bir dille “Katalan” lakabını taktı.
- Kayıp finaller: 2014 Dünya Kupası finalinin yanı sıra 2007, 2015 ve 2016 Copa America finallerinde yaşanan mağlubiyetler faturanın doğrudan Messi’ye kesilmesine yol açtı. 2016’daki Şili yenilgisinin ardından gözyaşları içinde milli takımı bıraktığını açıklayan yıldız oyuncu, halkın “Gitme Leo” (No te vayas Lio) çağrıları ve yoğun baskısıyla kararından dönmüştü.
2019 dönüşümü ve Maracana’da kırılan zincir
Messi ile Arjantin arasındaki bağın niteliği, teknik direktör Lionel Scaloni’nin göreve gelmesi ve 2019 Copa America süreciyle kökten değişti. Rodrigo De Paul, Leandro Paredes ve Lautaro Martinez gibi genç isimlerle kurulan yeni kadroda Messi, sahada takım arkadaşlarının hakkını savunan, hakem ve federasyon kararlarına açıkça tepki gösteren daha agresif bir lidere dönüştü.
Bu birliktelik meyvesini 10 Temmuz 2021’de verdi. Brezilya’yı tarihi Maracana Stadyumu’nda 1-0 mağlup eden Arjantin, 28 yıllık kupa hasretine son verdi. Bu zafer, Messi’nin üzerindeki görünmez baskıyı tamamen kaldırarak halkla arasındaki son mesafeyi de eritti.
4 milyon insan sokaklara döküldü
Katar 2022 Dünya Kupası ise Arjantin ile Messi arasındaki bağı efsanevi bir seviyeye taşıdı. Turnuva boyunca takımını sırtlayan ve finalde Fransa’ya karşı iki gol kaydederek ülkesine 36 yıl sonra Dünya Kupası’nı getiren Messi için Buenos Aires sokaklarında yaklaşık 4 milyon kişi toplandı. İzdiham nedeniyle şampiyonluk otobüsünün ilerleyemediği ve oyuncuların helikopterlerle turu tamamlamak zorunda kaldığı kutlamalar, 2011’de yuhalanan bir oyuncunun ülkenin en büyük simgesine dönüşümünü belgeledi.
2024 Copa America zaferi ve 2026 Dünya Kupası finalinin ardından, uzun süredir mücadele ettiği hastalığa yenik düşerek 68 yaşında hayatını kaybeden babası Jorge Messi’nin vefatı sonrası milli takımı bırakma kararını kesinleştiren efsane 10 numara, Benin maçıyla birlikte son defa sahaya çıktı.
Çocukken bir tedavi ve kariyer umuduyla ayrıldığı Rosario’dan yola çıkan Messi’nin uluslararası hikayesi, kendi halkının sevgisini geç de olsa bütünüyle kazandığı görkemli bir veda gecesiyle tarihe geçti.
