Futbol dünyası yetenek ve disiplin kadar, bazen de akılalmaz kurgulara ve sahte özgeçmişlere sahne oluyor. Tarih boyunca bazı isimler, topa dokunma becerilerinden ziyade çevre kurma yetenekleri, sahte belgeler ve taklitçilik sayesinde profesyonel kulüplerin kapısından içeri girmeyi başardı. Kimi yıllarca tek bir maça çıkmadan maaş alırken, kimi de Premier Lig sahnesine kadar yükseldi. İşte futbol tarihine geçen en sıra dışı 6 aldatmaca hikayesi.
1. Carlos Kaiser: Topa dokunmadan geçen 20 yıllık kariyer
Brezilyalı Carlos Henrique Raposo, namıdiğer “Kaiser”, 1980’li yıllarda yıldız futbolcuların sahip olduğu ayrıcalıklara hiçbir yeteneği olmadan ulaşmanın yolunu buldu. Romario, Carlos Alberto Torres ve Renato Gaucho gibi efsanelerle kurduğu yakın dostluklar ve onların kulüp yönetimlerine verdiği referanslar sayesinde Flamengo, Fluminense, Botafogo ve Vasco da Gama gibi dev kulüplerle kısa süreli sözleşmeler imzaladı.
Atletik fiziğiyle teknik direktörleri etkileyen Kaiser, imza attığı her kulüpte ilk haftaları kondisyon yüklemesi bahanesiyle saha kenarında koşarak geçiriyordu. Topla çalışma vakti geldiğinde ise o dönemki tıbbi teşhis imkanlarının kısıtlılığından faydalanıp kas sakatlığı numarası yaparak revire çekiliyordu. Spor gazetecilerine forma hediye edip içeriden haber sızdırarak basında kendisini “gol makinesi” olarak yazdıran Kaiser, Bangu kulübünde oynama sırası kendisine geldiğinde ise ısınırken bir taraftarla kavga edip kırmızı kart görerek sahaya çıkmaktan kurtulmuş ve kulüp başkanını “Size küfür ettiği için saldırdım” yalanıyla ikna ederek sözleşmesini uzattırmıştı.
2. Ali Dia: George Weah taklidiyle Premier Lig’de 53 dakika
Senegalli Ali Dia’nın adı, 1996 yılında Fransa, Finlandiya ve Almanya’nın alt liglerinde geçen sönük yılların ardından bir telefon görüşmesiyle İngiltere Premier Lig’e taşındı. Southampton Teknik Direktörü Graeme Souness’ı arayan ve kendisini Ballon d’Or ödüllü Liberyalı yıldız George Weah olarak tanıtan bir kişi, kuzeni olduğunu iddia ettiği Ali Dia’nın Paris Saint-Germain’de oynadığını ve Senegal Milli Takımı’nda forma giydiğini söyleyerek transferini önerdi.
Forvet hattındaki sakatlık krizi nedeniyle Dia’ya kısa süreli sözleşme veren Southampton, kötü hava koşulları sebebiyle yedek takım maçı iptal olunca oyuncuyu sahada test etme fırsatı bulamadı. 23 Kasım 1996’da Leeds United karşısında Matt Le Tissier’in sakatlanmasıyla 32. dakikada oyuna giren Dia, ilk dakikadaki bir gol girişiminin ardından sahada adeta amaçsızca koştu. Gerçeği fark eden Souness, bitime 5 dakika kala Dia’yı oyundan aldı ve iki hafta sonra kulüple ilişiği kesildi.
3. Alessandro Zarrelli: Kendi kendini tavsiye eden İtalyan
2005 yılında İngiltere ve Kuzey İrlanda’daki birçok kulübün faks cihazına, İtalya Futbol Federasyonu antetini ve mührünü taşıyan resmi görünümlü belgeler ulaştı. Belgelerde, kültürel ve sportif değişim programı kapsamında genç bir yeteneğin maaşının federasyon tarafından karşılanacağı ve kulüplere ücretsiz sunulacağı vaat ediliyordu. Söz konusu oyuncu, daha önce Glasgow Rangers ve Sheffield Wednesday altyapılarında oynadığını iddia eden Torino doğumlu Alessandro Zarrelli’den başkası değildi.
Kendi uydurduğu hayali bir federasyon yetkilisinin imzasıyla Kuzey İrlanda’nın Lisburn Distillery ve Galler’in Bangor City kulüplerini ikna eden Zarrelli’nin oyunu, Bangor City Teknik Direktörü Peter Davenport’un Sheffield Wednesday’deki tanıdıklarını aramasıyla bozuldu. Galler Futbol Federasyonu kulüpleri uyarırken, Sky televizyonunun çektiği belgeselle ünlenen Zarrelli, ironik bir şekilde bu şöhret sayesinde İngiltere ve İskoçya alt liglerinde yıllarca top koşturdu.
4. Gregoire Akcelrod: Sahte internet sitesiyle imzanın eşiğinden döndü
10 yaşındayken babasının “Senden futbolcu olmaz” sözleriyle hırslanan Fransız Gregoire Akcelrod, 16 yaşında Brezilyalı Ronaldo’nun resmi sitesini taklit ederek kendine bir web sitesi kurdu. L’Equipe gazetesinin Nicolas Anelka hakkında yazdığı haberlerdeki isimleri kendi adıyla değiştiren Akcelrod, Paris Saint-Germain’in amatör kümedeki beşinci takımında çekildiği fotoğrafları da kullanarak kendisini A takım oyuncusu gibi pazarladı.
Haziran 2009’da Bulgaristan’ın köklü kulübü CSKA Sofya’nın deneme antrenmanlarına katılan ve kulübü ikna ederek formayla imza fotoğrafları bile çektiren Akcelrod’un hayali, meraklı bir CSKA taraftarının PSG taraftar forumuna sormasıyla yıkıldı. PSG taraftarlarının böyle bir oyuncuyu tanımadığını söylemesi Bulgar basınına yansıyınca, Akcelrod ertesi sabah tesislerin kapısında kendisini bekleyen bir taksiyle ülkeden gönderildi.
5. Dexter Rosales: Başka bir futbolcunun kariyerini çaldı
Avustralya ekibi Adelaide United, 2012 yazında River Plate, Valencia ve Ajax gibi dünya devlerinde forma giydiğini ve ABD genç milli takımlarında oynadığını iddia eden 25 yaşındaki Dexter Rosales’i denemeye alacağını duyurdu. Oyuncu adına açılmış Vikipedi sayfası, sosyal medya hesapları ve internet üzerindeki fotoğraflar kulüp yetkililerini ikna etmeye yetmişti.
Ancak Ajax kulübüyle kurulan doğrudan temas gerçeği ortaya çıkardı. Hollanda temsilcisi böyle bir oyuncunun kulüpte hiç bulunmadığını açıklarken, paylaşılan Ajax formalı fotoğrafların aslında 2006 yılına kadar kulüpte oynayan Arjantinli Mauro Rosales’e ait olduğu anlaşıldı. Yapılan araştırmada gerçek adının Dexter Rosa Mon Salvi olduğu ve Miami’de DJ’lik yaptığı ortaya çıkan isim, Avustralya’ya ayak basamadan kulüp tarafından yalanlandı.
6. Bernio Verhagen: Dijital çağda mahkemelik olan transfer
Tarihin en modern futbol dolandırıcılığı ise 2019 yılında Danimarka’da yaşandı. Dünyaca ünlü menajerlik şirketi Stellar Group’un temsilcileri olduklarını iddia eden kişiler, Danimarka kulübü Viborg’un sportif direktörü ile temasa geçerek kulübe yatırım yapma ve Çin pazarına oyuncu satma vaadinde bulundu. Bu kapsamda Şili’den ayrılmak isteyen Hollandalı Bernio Verhagen’in birkaç ay içinde Çin’e satılmak üzere kadroya katılması önerildi.
Viborg yönetimi, oyuncuyu tek bir maçta bile izlemeden Kasım 2019’da resmi sözleşme imzaladı. Ancak ilk antrenmanda oyuncunun futbol yeteneğinden yoksun olduğunu gören teknik heyet şoke oldu. Kulüp, Çin’den geldiği iddia edilen sahte bir resmi teklif mektubuyla bir süre daha oyalansa da yapılan araştırmalar tüm yazışmaların ve menajer kimliklerinin sahte olduğunu ortaya çıkardı. Yargıya taşınan olayda Verhagen, Ağustos 2020’de dolandırıcılık ve belgede sahtecilik suçlarını kabul ederek tazminat ödemeye mahkum edildi.


















